Wednesday, August 16, 2017

கோர(க்)ப்பூர்

-- ருத்ரா இ பரமசிவன்


 

இது என்ன கோரம்?
சில லட்சங்கள் பாக்கி
என்பதற்கா
இந்த மனிதப்பிஞ்சுகளின்
குரல் வளைகள்
திருகப்படவேண்டும்?

மார்க்ஸ் சொன்னார்
லாபம் ..லாபத்திற்கு மேல் லாபம்
(சூப்பர் ப்ராஃபிட்) தான்
இந்த அசுர முதலாளித்துவத்தின்
ரத்தம்.
அதற்கு
மனித  ரத்தம் குடிப்பதே
தாராளமய பொருளாதாரம்.
மனிதர்கள் என்ன‌
சமுதாயங்கள் என்ன‌
எல்லாவற்றையும்
உறிஞ்சிவிடும் இந்த மிருகம்.
உலகத்து நகரங்களின்
பளபளப்பான கட்டிடங்கள்
கூட‌
அழகிய படமெடுத்த‌
பிரம்மாண்டமான
இந்த நாகப்பாம்புகள் தான்.

முதலாளித்துவம்
எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு
அழகாயிருக்கிறதோ
அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அது
மானிட ஜனநாயகத்தின் நஞ்சு.
மனிதர்களே
உங்கள் மதங்கள் எல்லாம்
இந்த நச்சுப்பைகளைத்தான்
கர்ப்பப்பைக்குள் வைத்திருக்கின்றன.
காவி மதங்களும்
அதில் தள்ளுபடியில்லை.

இந்தியாவின் பெரிய மாநிலத்தில்
நிகழ்ந்த
எவ்வளவு பெரிய கேவலம் இது?
கொத்து கொத்தாய்
ஏழு எட்டு பத்து என்று எழுபதுக்கும் மேல்
பிஞ்சு உயிர்கள் பலியாகினவே!
இந்த எழுபத்திஒண்ணாவது
சுதந்திர தினத்தைக்கொண்டாட‌
இப்படி ஒரு குரூரமான‌
நிகழ்வு தான் நடக்க வேண்டுமா?
(இப்போது  நூற்றுக்கும் மேல்  பலி )
தினந்தோறும்
எமனின் பாசக்கயிறு
அந்த ஆக்சிஜன் சிலிண்டர்களின்
கழுத்துக்களிலா வீசப்படவேண்டும்?
அந்த டாக்டர் கஃபீல் அகமது
தனி முயற்சி எடுத்து
எத்தனை உயிர்களைக் காப்பாற்றியிருக்கிறார்!
காழ்ப்புணர்ச்சியில்
அவருக்கும் கூட எத்தனை தொந்தரவுகள்?
அவர் முன்
உங்கள் பாரத ரத்னாக்கள் எல்லாம்
வெறும் கண்ணாடிக்கற்கள்.

மாய பிம்பம் பார்த்து
ஓட்டுகளை
மெட்ரோ நகரத்து "கம்போஸ்ட் குப்பை" போல‌
குவிக்கும்
இந்திய குடிமகன்களே!
மத சாராயத்தைக் குடித்து
நீங்கள் மதி மயங்கியது போதும்.

______________________________________________________
 

கவிஞர் ருத்ரா இ.பரமசிவன்
ruthraasivan@gmail.com
______________________________________________________

குன்று முட்டிய குரீஇயும், குறிச்சி புக்க மானும்

-- நூ.த.லோக சுந்தரம்
"சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழகராதி பதிப்பாசிரியர், திரு. S. வையாபுரிபிள்ளை, B.A.,B.L., அவர்களால், பரிசோதிக்கப்பட்டு திரு. S. கனகசபாபதி பிள்ளையவர்களால் வெளியிடப் பெற்ற தொல்காப்பியப் பொருளதிகார முதற்பாகம், பயிலும் பலர்க்கும் பேருபகாரமாக விளங்குகின்றது. அதனை, ஊன்றிப் படித்து வருங்கால், அதனுட் பொருந்தாப் பாடங்கள் சில விளங்குவதைக் கண்டேன். அப்பாடங்களை அவ்வாறே கொள்ளின், உண்மைப் பொருள் காணவியலாது குன்று முட்டிய குரீஇப் போலவும், குறிச்சிபுக்க மான் போலவும், பயில்வோர் இடற்படுவர் ஆதலின், உண்மைப் பாடங் களை வெளியிடின், அவர்க்கு நன்மை பயக்கும் என்று கருதி இதனை எழுதலானேன்."

என்று 'தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரப் பதிப்பாராய்ச்சி' (தமிழ்ப் பொழில் (13/5), பக்கம்: 161-170; https://books.google.com/books/about?id=eUYkDwAAQBAJ) மற்றும் 'தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரப் பதிப்பாராய்ச்சி' (https://ta.wikisource.org/s/8r4h) ஆகிய கட்டுரைகளில் புலவர் கா. கோவிந்தன்  குறிப்பிடுகிறார்.

"குன்று முட்டிய குரீஇப் போலவும், குறிச்சிபுக்க மான் போலவும், பயில்வோர் இடற்படுவர்" என்பதன் உட்பொருள் படிக்கும் பொழுது எளிதில் விளங்குவதில்லை. அதனை அறியாமல் உவமையின் சிறப்பும் விளங்குவதில்லை.


"குன்று முட்டிய குரீஇப் போலவும், குறிச்சிபுக்க மான் போலவும்"

"குரீஇ"
   
குரீ இ- செய்யுள்களில் குருவி எனும் சொல்லின் நீட்டிய விளி  நிலை 
குரீ இ - இ கர  உயிர் அளபெடை= அதாவது இயல்பான தனது 2 நொடி ஒலிக்கும் ரீ ( ர்+ஈ) யின் கால அளவினைக் காட்டிலும் ஓர் நொடி மேலும் நீட்டி ஒலிக்க இ எனும் மேலும் ஓர் எழுத்து அடுத்து வைத்து  நெடிலின் நிலை காட்டும் தொல்காப்பிய இயல் மரபு.

அதற்கும்  மேலும் ஒரு நொடி (4 நொடி) இகர ஒலி  நீட்டிக்க வேண்டுமானாலும், இரண்டு இ (இஇ) இட்டால் 4 நொடிநேரம் நீட்டி ஒலிக்கலாம் என்பது பெறப்படும் பொருள். ஆனால், இது பாடல் வரிகளில் பொதுவாகத் தேவைப்படாது. உரை நடைகளில் கொள்ளலாம்.  பால் கறவை மாடு 'மாஆஆஆ' எனக் கூவினது  எனக்கூறல், அது மிக நீண்டு ஒலிக்கும் நிலையை எழுத்திலும் காட்ட முடியக்கூடிய ஒரு நிலைப்பாடு.

ஓர் முறை என் இனிய நண்பர், மேலை நாட்டினர்,  ஓர் பாடலில் 'ஞேஎ ' என ஓர் சொல் பயனில் வர, இதுபற்றி வினா வைக்க, அது அந்தப்பாடல் வரியில் அதன் வழியில் நோக்க, ஓர் ஆட்டு இடையன் தன்  ஆட்டு மந்தையை ஓட்டிச் செல்லும் போது எழுப்பும் 'போலி ஒலிக்குறிப்பு' எனக்காட்டியது மலரும் நினைவாகின்றது.  

மேலும்,  "குன்று முட்டிய குரீஇ" என்பது
சிறிதே களிப்பாக (மண்வகை) உள்ள மணற்படுகைகள் உள்ள, 
சிறிதே உயர்ந்த = மண் அரித்தெடுத்த ஆற்றுப்படுகை சுவற்றினில் சிலவகை தவிட்டு நிறக் குருவிகள் மைனாக்கள் (கூடு) வளை  கட்டி வாழும்.  இருப்பிடம் தேர்வு  செய்து கொண்டு தன இன பிணையுடன் வாழ மண்சுவற்றினை  தன் அலகினால் குத்திக்குத்தி வளை அமைக்கும் செயலைக் குறிக்கின்றது இவ்வடி. 

வேறு,
குன்று / குன்றம் எனும் சொல் சில இடப்பெயர்களில் மிக்க தவறுதலாக பொருந்தாத நிலையில் உள்ளமை போல் காணலாம்.  அப்பெயர் எவ்வடி (எப்படி) வந்தது என்பதனுக்கு எடுத்துக்காட்டு, முதுகுன்றம்  (விருத்தாசலம்-இது ஒரு வேதாரணியம் போல் பொருந்தாத  வடமொழி மொழி சொல்மாற்றம்). இந்த இடப்பெயர் அருகில் எந்தவிதமான பெரு / சிறு மலையோ சிறு குன்றோ  இல்லாதபோது அவ்வடி முதுகுன்றம் எவ்வாறு அமையும் என ஆய்ந்தபோதுதான் விளங்கியபொருள்  புற்று =  மிக மிக்க உயரமாகக் குன்றாக வளர்ந்துள்ள கரையான் புற்று அவற்றை நம்முன்னோர் மண்ணின் 5 பெரும்பூதங்களில் எடுத்துக்காட்டாகக் கொண்டு வணங்கி வந்தனர் என்பது உணரலாம்.

தேவாரத்தில் மூவர் முதலிகளாலும் பாடப்பெற்ற 'முதுகுன்றம்' எனும் தலம் நடுநாட்டில் மணிமுத்தாறு எனும் ஓர் ஆற்றங்கரையில் 'அம்மணிகத்து ஒவ்வூர்'. 


இன்றும் எல்லா ஊர்களிலும் உள்ள கரையான் புற்றுகள் வணங்கப்படும் தெய்வமாகி உள்ளது மறுக்கமுடியாத உண்மை அல்லவா? குன்று எனும் சொல் மண் வகையில் அதாவது கடின கல் வகை அல்லாது, உயர்ந்து காணும் ஓர் சுவரினுக்கு ஈடான ஒன்றிணைக்கக் குறித்தது.  இப்போது 'மண்' எனும் ஐந்து பெரு பூதங்களில் ஒன்றாகும். மண்ணிற்கு அடுத்த போட்டியாக வந்துள்ளது இந்த விருத்தாசலம். மற்றவை காஞ்சியம், திருவாரூர், திருஒற்றியூர், திருவான்மியூர் என மிக நீளும்; நூற்றுக்கணக்கில்  எங்கிருந்தாலும்  புற்று வணங்கப் படுகின்றதோ அங்கெல்லாம். 

Inline image 2
Inline image 1 
  Inline image 3
 

இன்று நாம் 'மைனா' எனக்குறிப்பது ஓர் வகை 'குரீஇ'. அதாவது கண்ணின் கடையில் மை  தீட்டிய தோற்றம் காட்டும்  குருவி ஆகும் என, கீழே குறுந்தொகை 72  பாடலில் காணலாம். ஆனால் நற்றிணை 56 பாடலில் வெளிப்படையாகவே கண்ணகத்து எழுதிய என வருவதால் அறிக.

குன்று முட்டிய குரீஇ யின் இடர் நிலைக்காரணம்:
மிக வலிமைக் குறைந்த மண் சுவர்களில் = மண் அரித்த ஆற்றின்  சுவர்களில் (Walls  of Revin),  குரீஇ க்கள் வளை  அமைத்து வாழும் போது, மழைபெய்தலாலோ, மிக்கு காய்ந்து விடுவதாலோ அவ்வகை மண் சுவர்கள் இளுத்து விழ  (இளகி) வளைக்குள் மாட்டிக்கொண்டோ,  வேறுவிதமாகவோ குஞ்சுகளோ, தாய் தந்தைப் பறவைகளோ உயிர்  நீக்க நேரிடும். அதாவது, தான் முற்றிலும் அறியாது தானறிந்த கிட்டிய ஒன்றின் துணைகொண்டு   அமைத்துக்கொண்ட இல்லமே  தனக்கு சிலபோது இடராவது போல் என்பது எடுத்துக்காட்டு  தாங்கும் பொருள்.

திருவண்ணாமலை அருளாளர் இரமண மகரிசி அடுத்து வந்த ஓர் மடத்து தமிழ் அறிஞர் இயற்றிய தமிழ் வெண்பா யாப்பினில் அமைந்த தத்துவ நூலில்  'சிலந்தி தான் பின்னிய வலையில் தானே மடிவதுபோல்' எனும் எடுத்துக்காட்டு  மேலதற்கு இணையானது எனலாம். புறம் 19 பாடலில் இந்த குரீஇ இனம் இடர்படுவதைப் பாடியுள்ளமைக் காண்க.

சங்க நூல்களில், குரீஇ எனும்சொல்  களவழி நாற்பதிலும்,  புறம் 19 பாடலிலும்,  நற்றிணை 366 பாடலிலும் குன்று எனும் சொல்லுடன் இணைந்து வருவது காண்க.

குரீஇப் பூளை குறுநறுங் கண்ணி - 72         குறிஞ்சிப்பாட்டு

பருவிரும்பு பிணித்துச் செல்வரக் குரீஇத் - 80    நெடுநல்வாடை

நிரைபறைக் குரீஇ யினம் காலைப் போகி - 11    அகநானுறு 303

பெருவரை அடுக்கத்துக் குரீஇ ஓப்பி - 5         அகநானுறு 388

*குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல - 8        புறநானூறு 19
  
தூக்கணம் குரீஇத் தூங்குகூடு ஏய்ப்ப - 11    புறநானூறு 225

 மனைஉறை குரீஇ க் கறையணற் சேவல் - 4    புறநானூறு 318

கூம்பிய சிறகர் மனையுறை குரீஇ - 2         குறுந்தொகை 46

குரீஇ ஓப்புவாள் பெருமழைக் கண்ணே - 5    குறுந்தொகை 72

உள்ளூர்க் குரீஇத் துள்ளுநடைச் சேவல் - 2    குறுந்தொகை 85

முடங்கல் இறைய தூங்கணங் குரீஇ - 5        குறுந்தொகை 374

கண்ணகத்து எழுதிய குரீஇப் போல - 4        நற்றிணை 56

உள் இறைக் குரீஇக் கார் அணற் சேவல் - 1    நற்றிணை 181

உள் ஊர்க் குரீஇக் கரு உடைத்தன்ன - 6         நற்றிணை 231

முதுக் குறைக் குரீஇ முயன்று செய் குடம்பை - 9    நற்றிணை 366

எண்ணருங் குன்றிற் குரீஇயினம் போன்றவே    களவழி நாற்பது 7


'குன்று முட்டிய குரீஇப் போலவும்'  என்பதைப் பயன்கொண்டவர்களின் பயன்பாட்டில் பொதுவாக இடர்ப்படுதலுக்கு காட்ட வந்த ஓர் முதுமொழி அது. அவ்வளவே அவரவர் தம் எடுத்துக்  காட்டுகளுக்கு  பயன் கொண்ட சூழ்நிலைகள்தான் வேறு, வேறு, வேறு.

அவர்களின் பயன்பாட்டில் நுணுகிக்  கூர்ந்து நோக்க, சாதாரண மக்கள் முதலில் அவர்தம் மனதில் பளிச்சிடும்  கருத்தினைத்தான் வைத்துள்ளனர் என்பதோடு,  அவர்கள் கற்பனையான ஒன்றை உலகத்தில் நடவாத ஒன்றை தனக்கு துணையாகக் காட்ட முன் நிறுத்துகின்றனர் என்பதுதான் தகும் மெய்நிலையும் கூட. 

மலையைப்பார்த்து நாய் குரைக்கின்றது என்பது ஓர் எடுத்துக்காட்டு வரி.  இது கற்பனையில் விளைந்ததேயன்றி எந்த நாயும் மலையைப்பார்த்துக் குரைப்பதில்லை, குரைக்காது. குரைத்தல் என்பதே கிடையாது.

அதுபோல்தான் குருவி எங்கேயாவது பறந்து போய் ஓர் குன்றின் மீது முட்டுமா? இதனை யாரவது பார்த்ததுண்டா? இல்லை, இல்லை, இல்லை அல்லவா?  ஒரு கருத்தை நடக்காத ஒன்றினை நடந்ததாகக் காட்டுவது தன்கருத்தினுக்கு ஆதரவாக வந்த ஓர் வகை கற்பனை எடுத்துக்காட்டு அவ்வளவே.

*இங்கு சங்கநூல்களின் வரிகளை  வைத்திட்டேன் அதனில்,
"குன்றத்து இறுத்த குரீஇ இனம் போல" -- வரி எண்  8 - புறநானூறு 19  பாடல் வரியில் ஓர் குருவி தங்கியது பற்றியல்ல ஓர் முழு இனமும் (குரீஇ இனம்) தங்குவதற்குக்  குன்றினை கையாண்டமைக் காணலாம் ஏதோ பயித்தியமாக  முட்டியது பற்றியல்ல, மாறாக  தம்மினம்  தங்குவது தொடர்புடையதுதான்.  இவ்வடி பழமையான ஆசிரியரது மட்டுமல்ல கேவல(சாதாரண) நிலையினைக் காட்டுவது அல்ல அல்ல அல்ல.
_________________________________________


"குறிச்சி புக்க மான்"
                                                 
'குறிச்சி' என்பது குறவர்கள் வாழும் இடம்.  குறிஞ்சி என்றால் மலையும் அது சார்ந்த இடமும் ஆகும் என்பது நன்கே அறிவீர். பழம் சங்க நூல்களில் குறிச்சி எனும் சொல்  காணவில்லை.  சேக்கிழார் போன்ற 12-13 நூற்றாண்டு புலவர் பெருமக்களால் இயற்றப்பட்ட நூல்களில்தான் குன்றக் குறவர்கள்   வாழ்விடமாகக் காண்கின்றது.

குறவர் இனத்தவர்களுக்கு பயிர்த்தொழில் பெரிதும் தெரியாது, விலங்குகளை வேட்டையாடி வாழ்வதே பெரும் வாழ்க்கை எனலாம்.  மலைகளில் சிறு சிறு படிபோல் அமைத்த தட்டு வடிவ புலங்களில்  தினை, வரகு, சாமை முதலிய  சிறுதானியங்களையும் விளைவிப்பர். காட்டு விலங்குகளிலிருந்தது பாதுகாத்து வாழ கூட்டங்களாகவே கூடி வாழ்வர்.  பலபோது இவர்களின் வாழ்விடம்  பாதுகாப்பிற்காக  ஓர் வேலி போன்ற மிக எளிதான அமைப்பினைக் கொண்டதும் ஆகும்.  இவ்வகை  வாழ்விடங்களை 'குறிச்சி' என்பார் சேக்கிழார் பெருமான்.

இந்த குறவர் நாளும் வேட்டையே தொழிலாக, விலங்குகள் இயல்பாக வாழும் இடங்களுக்கு தேடிச் சென்று வேட்டை ஆடுவர்.  பின் குறிச்சிக்குத் திரும்புவர்.  வேட்டையில் விற்பன்னரான அவர்கள் வாழ்விடத்திலேயே அறியாது புகுந்து விட்ட மானின் நிலை  என்னவாகும்,  தப்பித்தல் என்பது நடவாது. இதனைக்காட்டவே குறிச்சியில் புகுந்த மான் மிக எளிதாக வேட்டையாடப்படுவது (இடர்ப்படுவது )நடக்கும் என்பதைக்காட்ட வந்ததே அந்த முதுசொல் 'குறிச்சி புக்க மான்'.

இவை திருத்தொண்டர் புராணம் அதனில்,  கண்ணப்பநாயனார் புராணம் பகுதியில் காணலாம்: 

இருங் குறவர் பெருங்குறிச்சி க்கு இறைவன் ஆய - 12.692
கொண்ட சீர் விழவு பொங்கக் குறிச்சியை வலம் கொண்டார்கள் - 12.687
சினை மலர்க் காவுகள் ஆடி செறிகுடிக் குறிச்சி சூழ்ந்த - 12.674
வில் தொழில் விறலின் மிக்கான் வெஞ்சின மடங்கல் போல்வான்
மற்றவன் குறிச்சி வாழ்க்கை மனைவியும் தத்தை என்பாள் 12.657

இவ்வெடுத்துக்காட்டுகளில் மிக்க தெளிவாக கானவர்,  வேடர் வாழும் இடம் குறிச்சி என வழங்கப்பட்டமை காண்கின்றோம்.  
இது ஓர்  உரைகாரரின்  எடுத்துக்காட்டு முதுசொல் ஆட்சி, இதனில் உள்ள இரு சூழ்நிலையும் வேறு வேறு வகைத்ததாயதை இணைத்துப் பயன்கொண்ட நிலை  என்பதை அறியலாம்.

இவ்வாறாக இதற்கு விளக்கம் அளிப்பது, செம்மொழியாம் தமிழில் ஆய்வுக்கு ஊன் அளித்தமைக்கு ஈடாகப் பழம் சொற்களின் மறை  நிலைப் பொருள்களைக் காட்ட ஓர் வாய்ப்பு அமைந்தது, ஓர் தமிழ் மொழிசார் மாநாட்டில் வைக்கப் படும் பேராளர் என என் கருத்துரையை வைக்க வாய்ப்பு  அமைந்தமைக்கு நிகரானது என்பேன். 




________________________________________________________ 








நூ த லோ சு (நூ.த.லோக சுந்தரம்)
மயிலை
selvindls61@gmail.com
________________________________________________________  

ஊத்துக்குளிப் பகுதியில் தொல்லியல் தடயங்கள்

-- திரு. துரை  சுந்தரம்,  கல்வெட்டு ஆராய்ச்சியாளர் கோவை.

முன்னுரை:
அண்மையில், கோவையைச் சேர்ந்த அசோக் என்னும் இளைஞர், ஊத்துக்குளியில் இருக்கும் பழங்காலக் கிணறு ஒன்றைப் பார்வையிட்டு அது பற்றிய கருத்துச் சொல்லவேண்டி ஊத்துக்குளிக்கு அழைத்துச் சென்றார். ஊத்துக்குளியில் கைத்தமலை முருகன் கோயிலுக்குச் செல்லும் பாதையில் சாலையோரத்திலேயே இந்தக் கிணறு அமைந்துள்ளது. கிணறு பல காலமாக நீரின்றிப், பொறுப்பறியா மக்களால் குப்பை கொட்டுமிடமாக மாற்றப்பட்டு வந்துள்ளது. அண்மையில், இப்பகுதியில், சுற்றுச் சூழல், இயற்கை உணவு, இயற்கை வேளாண்மை ஆகிய துறைகளில் ஈடுபாடு கொண்ட இளைஞர் குழுவொன்று, மக்களிடையே விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் நல்ல பணிகளைச் செய்து வருகின்றது. அக்குழுவினர், மேற்படி கிணற்றைக் கண்ணுற்று, குப்பைகளை முழுதும் அகற்றியதோடு இதன் வரலாறு பற்றி அறிந்து வெளிப்படுத்தும் முயற்சியும் மேற்கொண்டு வருகின்றனர். தற்போது, கிணறு தூய்மையாகக் காணப்படுகிறது. மழை பெய்தபின் சிறிது நீரும் காணப்படுகிறது.

பழங்கிணறு-படிக்கிணறு:
இக்கிணற்றின் ஒட்டுமொத்தத் தோற்றமே இதன் பழமையை எடுத்துக் காட்டுகிறது. கிணறு முழுதும் கல்கட்டுமானத்தைக் கொண்டுள்ளது. ”படிக்கிணறு”  (STEP-WELL)  என்னும் வகையைச் சேர்ந்தது.  வடநாட்டில் குஜராத், இராஜஸ்தான், மகாராட்டிரம், மத்தியப்பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களிலும், கருநாடகத்தில் விஜய நகர அரசின் தலை நகராய் விளங்கிய ஹம்பியிலும் படிக்கிணறு வகைக் கிணறுகள் உள்ளன. மொத்த எண்ணிக்கை  பத்துக்கு மேல் இரா எனத்தெரிகிறது. இவை, எண்ணற்ற படிகளைக்கொண்ட வடிவமைப்புக்கும், அழகான கட்டிடக் கலைக்கும் பேர் பெற்றவை. தமிழகத்தில் இத்தகைய படிக்கிணறுகள் மிகவும் குறைவாகவே காணப்படுகின்றன.

திருச்சி மாவட்டம் இலால்குடி வட்டத்தில் திருவெள்ளறை என்னும் ஊரில் உள்ள படிக்கிணறு “நாலுமூலைக் கிணறு”  என்றும், “ஸ்வஸ்திகா கிணறு”  என்றும் அழைக்கப்பெறுகின்றது. கல்வெட்டில் இக்கிணறு “மாற்பிடுகு பெருங்கிணறு”  என்று குறிக்கப்படுகிறது. இது பல்லவ மன்னன் தந்திவர்மன் காலத்தில் கம்பன் அரையன் என்பான் வெட்டுவித்தது. மற்றொன்று மயிலாடுதுறையில் உள்ள குளம் ஒன்று படிக்கிணறு வடிவத்தை ஒத்துள்ளது.

ஹம்பி - படிக்கிணறு
 
மயிலாடுதுறை - படிக்கிணறு வடிவமுள்ள குளம்
 
 

திருவெள்ளறை-மாற்பிடுகு பெருங்கிணறு
  
 
திருவெள்ளறைக் கிணறு - உட்புறத்தோற்றம் 
 

 
ஊத்துக்குளிப் படிக்கிணற்றின் சிறப்பு:
தமிழகத்தில் உள்ள மேற்குறித்த திருவெள்ளறை மாற்பிடுகுப் பெருங்கிணற்றை (கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டு-பல்லவர் காலம்)  ஒத்த வடிவமைப்பில் ஊத்துக்குளிக் கிணறும் அமைந்திருப்பது ஒரு சிறப்பு. திருவெள்ளறைக் கிணற்றில் மையத்தில் சதுரமாக உள்ள கிணற்றுப்பகுதியைச் சுற்றிலும் நான்கு பக்கங்களில் படிகளோடு கூடிய நான்கு வழிகள் கீழிறங்கிச் செல்லும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஊத்துக்குளிக் கிணற்றுக்கு ஒரே ஒரு வழி மட்டுமே உள்ளது. இந்த வேற்றுமை தவிர இரண்டுமே ஒத்த தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளன. இரண்டிலுமே, கிணற்றின் சுற்று வடிவ விளிம்பின் (எல்லைச் சுவர்) மேற்பகுதியில் சதுரப் பரப்பாயில்லாமல் உருள் வடிவம் கொண்டுள்ளது. இதைப் பார்க்கையில், தஞ்சைப் பெருங்கோயிலின் அதிட்டானப்பகுதியில் உள்ள உருள் குமுதப்படையின் தோற்றம் நினைவுக்கு வரும். அழகான கட்டுமானம்.

ஊத்துக்குளிப் படிக்கிணறு-பல தோற்றங்கள்


கிணற்றுக்குள் வேலைப்பாடுள்ள தூண்கள்

திருவெள்ளறைக் கிணற்றின் சுற்றுவடிவ விளிம்புகள் சிற்பங்கள் எவையுமின்றி வெற்று விளிம்புகளாயுள்ளன. ஆனால், ஊத்துக்குளிக் கிணற்றின் விளிம்புகள் சிற்பங்களைக்கொண்டிருக்கின்றன. சதுரப்பகுதியின் நான்கு விளிம்புகளிலும் நான்கு நந்திச் சிற்பங்களும், நுழைவு வாயிலின் விளிம்புகள் இரண்டில் இரண்டு யாளிச் சிற்பங்களும் உள்ளன. இவை தவிர, தரையிலிருந்து முதன்முதலாய்க் கீழிறங்கும் நுழைவுப்பகுதியில் இரண்டு யானைச் சிற்பங்கள் உள்ளன. கிணற்றின் உள்பகுதியில், வேலைப்பாடுகள் அமைந்த இரு தூண்களும் அவற்றின் குறுக்கே விட்டம்போல் கிடத்தப்பட்ட ஒரு கல்லும் சேர்ந்து ஒரு தோரணவாயில் போலத் தோற்றம் அளிக்கும் அமைப்பும் காணப்படுகிறது. இந்தத் தூண் தோரணம், கிணற்றின் மேல் பகுதியில் நீரை இறைப்பதற்காக அமைக்கப்பட்ட ஏற்றத்தைத் தாங்கிக் கொண்டுள்ளது. ஏற்றத்தின் கிடைமட்டக் கல்துண்டுகள் தூண்களையும் தாண்டி நீண்டுள்ளன. கிணற்றின் இரு பக்கங்களில், தரையிலிருந்து நேரடியாக இறங்கும் வண்ணம் ஆறு பெரிய கற்கள் செருகப்பட்டுள்ளன. தூண்கள், அடிப்பகுதியில் சதுரம், நாகபந்தம், பதினாறு பட்டைகள் கொண்ட சித்திரக் கண்டக் கால்கள், கலசம், தாடி, தாமரை, பலகை ஆகிய கட்டடக்கலைக் கூறுகளைக் கொண்டுள்ளன. தூணின் உச்சியில் யாளி முகம் காணப்படுகிறது. தூணின் சதுரப்பகுதியில் அன்னம், சிங்கம், சூலம் போன்ற புடைப்புச் சிற்பங்கள் உள்ளன. இது போன்ற தூண் வேலைப்பாடு திருவெள்ளறைக் கிணற்றில் இல்லை.

கிணற்றின் உட்புறச் சுவர்கள் முழுதும் ஆங்காங்கே சிறு சிறு புடைப்புச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. மனித முகம், நின்ற நிலையில் மனித உருவம், வணங்கும் நிலையில் மனித உருவம், லிங்கம், பூதகணத்தின் முகம், பிள்ளையார், குட்டியை ஏந்திய குரங்கு, குத்துக்காலிட்ட நிலையில் சிங்க உருவம், மீன் உருவம், ஆமை உருவம், நாயும் பன்றியும் இணைந்த உருவம், யாளி, தனித்த ஒரு நாயின் உருவம், இரண்டு யானைகள் போரிடும் காட்சி ஆகியவை புடைப்புச் சிற்பங்களாய் உள்ளன.
 
புடைப்புச் சிற்பங்கள் சில







யாளிச் சிற்பம்

கிணற்றின் காலம்:
ஊத்துக்குளிக் கிணறு கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் நாயக்கர் காலத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது. எனவே, நானூறு ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது.

இளைஞர்களின் நற்பணி:

ஊத்துக்குளிக் கிணறு, முன்பே தொல்லியல் துறை சார்ந்த ஆய்வர்களால் பார்வையிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால், நானூறு ஆண்டுப்பழமையுள்ள இக்கிணறு பற்றி மக்கள் அறிந்துகொள்ளும் வகையில் செய்திகள் வெளியாகவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. கிணற்றின் வரலாற்றுச் சிறப்பு மக்களை எட்டவேண்டும். இதன் சிறப்புணர்ந்து ஊர் மக்கள் இக்கிணற்றை முறையாகப் பாதுகாத்து, எதிர்வரும் சந்ததியினர்க்குக் கொண்டு சேர்க்கவேண்டும்.

கிணறு, பராமரிப்பின்றிப் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் குப்பை கொட்டுமிடமாகக் கிடந்த அவல நிலையில், “இயல்வாகை” என்னும் பெயரில் இயங்கும் இளைஞர் அணியினர், பெரும் முயற்சியெடுத்து நான்கைந்து முறை கிணற்றைத் தூய்மைப்படுத்தி இன்றைக்குள்ள நிலைக்குக் கொணர்ந்துள்ளனர். அவர்களோடு இணைந்து பணியாற்றியவர்கள் “பசுமை வனம்” என்னும் மற்றொரு குழுவினர் ஆவர். பள்ளிக் குழந்தைகளும் இந்தப் பணியில் சேர்ந்துகொண்டனர் என்பது சிறப்பு. வரலாற்றை வெளிப்படுத்த ஆர்வம் கொண்டுள்ள இவர்கள் பாராட்டப்படவேண்டியவர்கள்.

மேலும் சில தொல்லியல் தடயங்கள்:
கோவை நண்பரும் வரலாற்று ஆர்வலருமான பாஸ்கரன் அவர்கள், தாம் ஊத்துக்குளிப் பகுதியில் பயணம் மேற்கொண்டபோது, கல்திட்டை, கல்வட்டம் ஆகிய பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள் இருப்பதைக் கண்டதாகச் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. அவரிடம் தொலைபேசியில் பேசி, அச்சின்னங்கள் இருக்குமிடத்தைப் பற்றி அறிந்துகொண்டபின், அவற்றைப்பார்க்க முடிவு செய்து, என்னை அழைத்துவந்த கோவை அசோக்குடனும் இயல்வாகைக் குழுவைச் சேர்ந்த அசோக், அழகேசுவரி, ஈரோட்டைச் சேர்ந்த, இயற்கை வேளாண்பொருள் அங்காடி நடத்தும்  ஜெகதீசன் ஆகியோருடனும் பயணப்பட்டோம். மாடுகட்டிப்பாளையம் என்னும் ஊர்ப்பகுதியில் மேலே குறிப்பிட்ட பெருங்கற்காலச் சின்னங்களைக் காணுவது நோக்கம். உடன் வந்த அனைவருக்கும் வரலாற்று எச்சங்களாக இன்றும் காணப்படும் பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள் பற்றிய அறிமுகம் இல்லை. அவர்களுக்கு அவற்றைப் பற்றிய சில செய்திகள் இங்கு பகிர்ந்துகொள்ளப் படுகின்றன.

பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள்:

இன்றைக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், சங்ககாலம் அல்லது வரலாற்றுக் காலம் என்று குறிப்பிடப்பெறும் காலத்துக்கு முன்னர் தமிழகத்தில் இரும்புப் பயன்பாடு விளங்கிய காலகட்டத்தில் மக்களின் வாழ்வியலில், இறந்தோர் நினைவாக ஈமச் சின்னங்களை அமைத்து வழிபடும் மரபு இருந்துள்ளது. இறந்தவர்களை நேரடியாக மண்ணில் புதைக்கும் வழக்கம் அப்போது இருக்கவில்லை. இறந்தவர்களின் உடலைக் குறிப்பிட்ட ஒரு வெளியில் இடுவதுதான் வழக்கமாக இருந்தது. இயற்கைச் சூழலில் விலங்குகளும், பறவைகளும் உடலைத் தின்று முடித்தபின்னர், எலும்புகளைக் கொணர்ந்து புதைவிடத்தில் புதைப்பர். இறந்தோர் பயன்படுத்திய சிறு பொருள்களையும் அந்தப் புதைவிடத்திலேயே வைப்பர். புதைவிடத்தின் அடையாளம் தெரியவேண்டி அதைச் சுற்றிலும் பெரும் பலகைக் கற்பாறைகளை நான்கு பக்கங்களிலும் நிறுத்தி, அதன் மேற்பகுதியைப் பெரியதொரு பலகைக் கல்லைக் கொண்டு மூடிவிடுவர். முகப்புப் பகுதியில், முழுதும் மூடாமல் வாயில் போன்று திறப்பு இருக்கும்படி அமைத்திருப்பார்கள். இந்த அமைப்பு, கல்திட்டை எனப்படும். தரையின் மேல் பகுதியில் திட்டை போன்று இருப்பதால் இது கல்திட்டை. ஆங்கிலத்தில் “DOLMEN”  என்பார்கள். இறந்தவர்கள் ஆவி வடிவில் இருந்து நன்மையும் வளமும் சேர்ப்பார்கள் என்பதான ஒரு நம்பிக்கையின்பால் எழுந்த வழக்கம். அடுத்து இன்னொரு வகைச் சின்னங்களில், புதைவிடத்தைச் சுற்றிலும் பெரும் பெரும் உருண்டைக் கற்களை வட்டமாக அடுக்கி அடையாளப்படுத்துவர். இது கல்வட்டம் எனப்படும். ஆங்கிலத்தில் இதனை “CAIRN CIRCLE”  என்பார்கள். இந்த நினைவுச் சின்னங்களில் பெரிய பெரிய கற்கள் பயன்பட்டமை கருதி இவற்றைப் பெருங்கற்சின்னங்கள் அழைக்கிறார்கள்.

பனியம்பள்ளியில் கல்திட்டைகள்:

மாடுகட்டிப்பாளையத்தை நோக்கி தொட்டம்பட்டி வழியாகப் பயணம் செய்யும்போது, மாடுகட்டிப்பாளையம் ஊரை நெருங்கும் முன்னரே ஒரு சாலைப்பிரிவு காணப்பட்டது. அங்கு குடிநீர் வடிகால் வாரியத்தின் பனியம்பள்ளி ஊராட்சி நீருந்து நிலையக் கட்டிடமும் அருகில் உயர்நிலை நீர்த்தொட்டியும் இருந்தன. அந்த இடத்தில் சாலையோரம் இரு கல்திட்டைகள் புலப்பட்டன.

முதல் கல்திட்டை:
முதல் கல்திட்டையில், சாலையிலிருந்து பார்க்கும் நேர்ப்பார்வையில், சாய்ந்த நிலையில் சுவர்போல இணைந்த இரண்டு பலகைக் கற்களும், அதன் மேல் ஒரு மூடு கல்லும் புலப்பட்டன. சற்று அருகில் சென்று அடுத்த பக்கத்தைப் பார்வையிடுகையில் அது, கல்திட்டையின் திறப்பு வாயில் என்பது புலப்பட்டது. மூன்றாவது பக்கத்தைப் பார்க்கையில், அங்கு, சுவர்போல ஒழுங்கான பலகைக் கற்கள் காணப்படவில்லை. சற்று ஒழுங்கற்ற இரண்டு பாறைக்கற்கள் சாய்ந்த நிலையில் காணப்பட்டன. நான்காவது பக்கத்தைச் சரியாகப் பார்க்கவொண்ணா நிலையில் சிறு சிறு வேப்ப மரங்களும் புதர்ச் செடிகளும் மூடியவாறு காணப்பட்டது. கலைந்துபோன நிலையில் கற்கள் இருப்பதாகத் தெரிந்தது.

 
முதல் கல்திட்டை

முதல் கல்திட்டை-வேறு தோற்றங்கள்


கல்திட்டைக்குள் ஒரு நடுகல்:
முகப்பிலுள்ள வாயிலுக்கருகில் சென்று பார்த்தால் ஒரு வியப்பான காட்சி. ஆண் உருவம் ஒன்றும், பெண் உருவம் ஒன்றும் புடைப்புச் சிற்பமாகச் செதுக்கப்பட்ட ஒரு நடுகல் சிற்பத்தின்  அழகான தோற்றம். ஆணின் உருவம், இடப்புறமாகக் கொண்டை முடிந்து, மீசையுடன் காணப்படுகிறது. செவிகளிலும், மார்பிலும் அணிகலன்கள் உள்ளன. கைகளிலும் தோளிலும் வளைகள் உள்ளன. இடையில் ஆடைக்கச்சு உள்ளது. வலது கையில் ஒரு நீண்ட வாளினைத் தரையில் ஊன்றியவாறு வீரன் நிற்கிறான். அவனது இடையிலும் ஒரு குறுவாள் காணப்படுகிறது. அவனது இடது கை தொங்கிய நிலையில் காணப்படுகிறது. விரல்களில் மோதிரங்கள் தெரிகின்றன. பெண்ணின் உருவம் வலப்புறமாகக் கொண்டை முடிந்து தலையில் அணிகலன்களோடு காணப்படுகிறது. கழுத்திலும் இடையிலும் அணிகலன்கள் உள்ளன. கைகளில் வளைகள் உள்ளன. கைகளில் எதையும் ஏந்தியிருப்பதாகத் தெரியவில்லை. வலது கையை மடக்கியவாறு உயர்த்தியும், இடதுகையை நேராகத் தொங்கவிட்டும் நிற்கிறாள். இடையாடை கீழே கால்வரை காணப்படுகிறது. கால்களில் கழல்கள் உள்ளன. வீரனுக்கு மட்டும் எடுக்கப்பட்ட நடுகல்லாக இருப்பின் பெண்ணின் கைகளில் மதுக்குடுவை ஒன்று காணப்படுவது வழக்கம். இங்கு அவ்வாறில்லாமல் ஆண், பெண் இருவர் சிற்பங்கள் ஒன்றாகக் காணப்படுவதால், இது ஒரு சதிக்கல்லாக இருக்கக்கூடும். அல்லது மனைவியோடு காட்டப்பெற்ற வீரனின் நடுகல்லாக இருக்கக்கூடும்.
கல்திட்டைக்குள் ஒரு நடுகல் சிற்பம்


இரண்டாம் கல்திட்டை:
இரண்டாம் கல்திட்டையிலும் நான்குபுறமும் பலகைக்கல் சுவர்களும், முன்புறம் திறப்பு வாயிலும் உள்ளன. இங்கும் ஒரு நடுகல் சிற்பம் உள்ளது. அது வெளிப்புறத்தில் சாய்க்கப்பட்ட நிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இதிலும் ஆண், பெண் உருவங்கள் உள்ளன. உருவங்கள் தெளிவாக இல்லை. ஆடை, அணிகள் புலப்படுகின்றன. பெண்ணின் இடப்புறம் காலடியில் ஒரு சிறிய மனித உருவம்போல் தோன்றுகிறது. அது ஒரு குழந்தையின் உருவமாயிருக்குமோ என்னும் ஓர் ஐயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

இரண்டாம் கல்திட்டையின் சில தோற்றங்கள்
       
இரண்டாம் கல்திட்டை அருகில் உள்ள நடுகல் சிற்பம்


மாடுகட்டிப்பாளையம் பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள்:
அடுத்து, பனியம்பள்ளியிலிருந்து மாடுகட்டிப்பாளையம் ஊரை நோக்கிப் பயணப்பட்டோம். ஓரிரு கி.மீ. தொலைவில் ஊர் இருந்தது. அங்கு சிலரிடம் கல்வட்ட அமைப்பை எடுத்துச் சொல்லி, அவ்வாறு ஏதேனும் கற்சின்னங்கள் உள்ளனவா எனக்கேட்டோம். சிலர் சாலையிலிருந்து சற்றுத்தள்ளியிருந்த இரயில் பாதைக்கருகில் பெருங்கற்கள் காணப்படுவதாகக் கூறவே அங்கு சென்று பார்த்தோம். கல்வட்டங்கள் இருந்ததற்கான தடயங்கள் அங்கு இருந்தன. இரயில் பாதை அமைக்கும் பணியில் நிறையக் கற்கள் கலைக்கப்பட்டுச் சிதறல்களாக இருந்தன. பெரும்பாலும் கல்வட்டங்களில் காணப்பெறும் கற்கள், ஓர் ஒழுங்கு முறையில் வடிக்கப்பட்ட உருண்டைக் கற்களாக அமையும்   இங்கு அவ்வாறான உருண்டைக் கற்கள் காணப்படவில்லை. ஒழுங்கற்ற வடிவில் பெருங்கற்கள் இருந்தன. கல்வட்டத்தின் ஒரு முழுத்தோற்றம் அங்கு எங்களுக்குக் கிட்டவில்லை.
 
இரயில் பாதைக்கருகில் பெருங்கற்களின் எச்சங்கள்

 
 கல்வட்டங்கள்:
அங்கிருந்து அகன்று, விஜயமங்கலம் சாலையில் சற்றுத் தொலைவு சென்றதுமே, சாலையோரம் வலது புறத்தில் ஒரு காட்சி எங்களைப் பெருவியப்பில் ஆழ்த்தியது. சாலையோர வேலிக்கப்பால், செடிகளோ புதர்களோ இன்றிச் செம்மண் நிலம் ஒன்று கண்முன்னால் பரந்துகிடந்தது. அந்த நிலத்தில் கல்வட்டங்கள் இரண்டு மூன்று, சிதையாமல் வட்ட வடிவத்துடன் அருமையாகத் தோற்றமளித்தன. அந்த நிலப்பரப்பிற்குள் செல்ல இயலாதவாறு தார்ச்சாலைக்கருகில் நெடுகவும் நெருக்கமான வேலி இருந்தது. எனவே, நாங்கள் வேலியை ஒட்டி நடந்துசென்று ஒரு வீட்டை அடைந்தோம். வீட்டு உடைமையாளர்தாம் அந்த நிலத்துக்கு உடையவரும். அவரிடம் பேசி, அவருடைய ஒப்புதலோடு அவர் திறந்துவிட்ட வேலித்திறப்பினுள் நுழைந்துசென்று கல்வட்டங்களைப் பார்வையிட்டோம்.
கல்வட்டங்கள்


 ஆட்டுப்பட்டியின் அழகான தோற்றம்

 மூன்று கல்வட்டங்கள் நல்ல நிலையிலும், ஒரு கல்வட்டம் அரைவட்டப்பகுதியாகச் சிதைவுற்றும், மற்றொன்று கற்கள் சிதறிய நிலையிலும் காணப்பட்டன. நிலத்தில், ஒரு  ஆட்டுப்பட்டி அழகாகக் காட்சியளித்தது. நிலத்து உடைமையாளர் பெயர் மகேசுவரன். அவருடைய பாட்டன் காலத்திலிருந்து அந்தக் கல்வட்டங்கள் இருந்துள்ளன என்றும், நிலத்தைப் பண்படுத்தும் ஒவ்வொரு முறையும் கல்வட்ட அமைப்புகளைச் சிதைக்காமல் விட்டுவைத்திருப்பதாகவும் அவர் கூறியது எங்களுக்கு மிக வியப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் ஒருசேர அளித்தது. அத்தி பூத்தாற்போல் ஒரு சிலர் இதுபோன்ற நன்மையாளர்களாயிருக்கின்றனர்.
 
கல்வட்டங்கள்

 
தொடர்ந்து இக்கல்வட்டங்களை இன்றுள்ளவாறே பேணவேண்டும் என்னும் கோரிக்கையோடு அவருக்கு நன்றியும் வாழ்த்தும் சொல்லி விடைபெற்றோம்.
___________________________________________________________
  

து.சுந்தரம்
கல்வெட்டு ஆராய்ச்சியாளர் கோவை.
doraisundaram18@gmail.com
அலை பேசி : 9444939156
___________________________________________________________